poniedziałek, 5 sierpnia 2013
Opowieści z Pobrzeża
Fabryka Słów wydała serię książek zatytułowanych "Kuźnia Fantastów". Ukazały się między innymi "Miasto w zieleni i błękicie" Anny Kańtoch, "Obłęd rotmistrza von Egern" Szczepana Twardocha, a także "Tfu, pluje Chlu! czyli Opowieści z Pobrzeża" Marcina Wrońskiego. Tą ostatnią przeczytałam z ciekawości, a kupiłam na wyprzedaży za jedyne 6,99 zł. To niewiele jak na książkę, dlatego, ale nie tylko, zdecydowałam się ją nabyć.
Opis:
Pobrzeże od kilku wieków jest podległą prowincją królów Aytlanu. Kiedyś było samodzielne i niepodległe, teraz Aytlanacki Lew z wyspy góruje nad Smokiem Pobrzeża.
Z pokolenia na pokolenie namiestnikom Molku i Pobrzeża służą Węże. Wąż jest szkolony, by zabić, ale i jego życie jest zagrożone, bo słyszy myśli władców...
Wśród ludności Molku krąży opowieść o Przeklętniku, który pochodzi z rodu królów Aytlanu, lecz nigdy nie będzie dzierżyć berła. On zniszczy te ziemie.
Wielu będzie spluwać zabobonnie: "Tfu, pluje Chlu!".Wielu będzie przeklinać wyroki bogów.
Na książkę składa się dziewięć opowiadań. Każde jest inne, ale w pewien sposób są ze sobą powiązane. W jaki, to już musicie sobie doczytać. Niektóre są bardziej kryminalne, inne pytają o istotę rzeczy, egzstencję i przemijanie. Zgrabnie napisane opowiadania mogą zachwycać swoim dziwnym światem. Nie jest to jednak literatura, która przyciągnie rzeszę fanów. Nie ma tu jednoznacznych bohaterów, którzy śmiało przemierzali by świat. Są za to ludzie w pewien sposób prości, z licznymi wadami, borykający się z problemami, które przynosi im życie. Czasami ktoś rzuci powiedzonko: Tfu, pluje Chlu i wszystko toczy się dalej.
Zachęcam do zapoznania się z książką Marcina Wrońskiego. Może akurat przypasuje wam jego specyficzny świat i sposób w jaki go przedstawia. Przyjemnej lektury :-)
środa, 31 lipca 2013
Inkwizytor Madderdin w świecie politycznych intryg
"Łowcy Dusz" Jacka Piekary to kolejne spotkanie z nieustępliwym, rubasznym inkwizytorem Mordimerem Madderdinem. Aż dziw bierze, że ze swoim niewyparzonym językiem wychodzi cało z opresji. Jego przygody są ciekawe , z dużą dawką magii i niezwykłych istot. Bohater mimo, że w stanie duchowieństwa nie stroni od dobrego, mocno alkoholowego napitku, ani od pięknych, kształtnych i nadzwyczaj chętnych dziewoj.
Opis:
Oto on - inkwizytor i Sługa Boży,
Człowiek głębokiej wiary.
Oto świat, w którym Chrystus zstąpił z krzyża i surowo ukarał swych prześladowców. Świat, gdzie słowa modlitwy brzmią: I DAJ NAM SIŁĘ, BYŚMY NIE PRZEBACZALI NASZYM WINOWAJCOM.Świat, w którym nasz Pan i jego Apostołowie wyrżnęli w pień pół Jerozolimy.
Mordimer Madderdin, inkwizytor Jego Ekscelencji, biskupa Hez - hezronu, pozna największy sekret chrześcijańskiej wiary. Jednak przedtem los powiedzie go do cesarskiej stolicy, gdzie trafi w sam środek politycznych intryg. Odwiedzi zamek magnata oskarżonego o odprawianie demonicznych rytuałów i weźmie udział w krucjacie Najjaśniejszego Pana przeciw heretykom. Spotka dziewczynę z wytatuowanym znakiem Węża i Gołębicy i odprowadzi ją na dwór barona - wampira, który półtora tysiąca lat wcześniej był świadkiem ukrzyżowania Jezusa.
Głównymi wątkami w książkach Piekary są namiętności targające człowiekiem, chciwość, pożądanie, żądza władzy. Wszystko opisane jest w prosty, nieskomplikowany sposób. Niektórzy styl pisarski Piekary uważają za infantylny, mnie osobiście nie przeszkadza. Nie traktuje jego książek na poważnie, są swojego rodzaju rozrywką, odskocznią od lektur o cięższej tematyce i pisanych bardziej dobitnie.
"Łowców Dusz" polecę dla entuzjastów Piekary oraz tych co chcą poczytać coś lekkiego, nieskomplikowanego. Strzeżcie się inkwizytorów :-)
poniedziałek, 22 lipca 2013
Zaczęła się "Wojna o Raj"
Po przerwie powracam z książką, od której można powiedzieć rozpoczęła się moja przygoda z fantastyką. "Wojna o Raj" to pierwszy tom z trylogii zatytułowanej "Pieśń Albionu" Stephena Lawheada. Ach, te czasy, gdy było się nastolatkiem i marzyło się o wędrówkach po almanachach. Myślę, że większość z nas chociaż raz chciała się przenieść w nieznany świat pełen odważnych, szlachetnych wojowników, magii i niezwykłych stworzeń. O jednej z takich podróży opowiada właśnie "Wojna o Raj".
Opis:
Wilki grasują na ulicach Oksfordu...Zielony Człowiek ukrywający się w szkockich górach...Lewis Gillies znalazł się twarzą w twarz z prastarymi, od wieków owianymi tajemnicą zjawiskami. Opuszczając bajeczne wieże Oksfordu i kierując się ku mglistym dolinom i wrzosowiskom Szkocji, spodziewał się jedynie przyjemnego weekendu za miastem. Ale droga na północ wiedzie do mistycznego skrzyżowania i doprowadza go do miejsca, w którym spotykają się dwa światy...
Jest to bardzo pięknie opowiedziana historia o zmierzchu Celtów w świecie pełnym okrucieństwa i bezwzględności. Zmagania pomiędzy Jasnością i Ciemnościami.
Lewis, typowy student, okularnik trafia do mistycznego Albionu w poszukiwaniu swojego przyjaciela Simona. Tam uczy się języka, zawiera przyjaźnie oraz zdobywa nowe imię Llew. Szkoli się na wojownika i staje się członkiem plemienia. Lecz równowaga została naruszona przez co budzi się pradawne zło.Llew będzie musiał zmierzyć się ze swoimi słabościami by obronić ten piękny świat.
Książka urzekła mnie swoim rozmachem. Czytając ja przyznaję, że się rozmarzyłam. Ja też tak chcę ;-) Postacie są bardzo wyraziste. Grubą kreską oddzielono dobro od zła. Malownicze pejzaże oraz spektakularne bitwy sprawiają, że nie można się oderwać i z wielkim żalem odkłada się książkę na półkę. Zdecydowanie polecam!
wtorek, 2 lipca 2013
Z cyklu "Nocna Straż"
Jakiś czas temu w moje łapki oczywiście za przystępną cenę 6,99 zł trafiła książka Władimira Wasiliewa "Oblicze Czarnej Palmiry". Wasiliew to ukraiński pisarz bardzo płodny w swej twórczości. Napisał ponad pięćdziesiąt książek, w tym kilkanaście w duecie z rosyjskimi i ukraińskimi autorami.
Z cyklu książek o Dziennym i Nocnym Patrolu przeczytałam jedynie kontynuację, a mianowicie "Oblicze Czarnej Palmiry". "Nocny Patrol" został napisany przez Siergieja Łukianienkę. Kolejną książkę "Dzienny Patrol" panowie napisali już wspólnie. Książki ogromnie popularne w Rosji doczekały się ekranizacji i tak na podstawie pierwszej części cyklu powstał film "Straż Nocna". Właśnie od tego filmu zaczęła się moja przygoda z Patrolami, bo oczywiście go oglądnęłam(przed przeczytaniem "Oblicze Czarnej Palmiry"). Co prawda film to nie to samo co książka dlatego mam w planach przeczytać całą serię dostępną w Polsce.
Opis:
Światło i Ciemność - awers i rewers tej samej monety. Przed wiekami strony podpisały Traktat zrozumiawszy, że ostateczna wojna między nimi będzie równoznaczna z końcem świata. Wtedy też powołano do życia Nocny i Dzienny Patrol. Od tamtej chwili oba Patrole obserwują wzajemnie swoje poczynania, dbając o zachowanie równowagi i prawa. I tak pozostało do dziś...
Żaden z członków kijowskiego Dziennego Patrolu nie spodziewał się tego, co czekało na nich pod niskim ołowianym niebem Sankt Petersburga, dawnej stolicy Imperium. Wszystko wydawało się proste, nawet jeśli wymagało pewnej dyplomacji - ot tyle, by nie drażnić zanadto Światła i nie podpaść rozjemnej Inkwizycji. Jaką tajemnice miało w sobie kryć miasto w dawnych księgach zwane Czarną Palmirą?
Akcja "Oblicze Czarnej Palmiry" toczy się na Ukrainie. Głównym bohaterem jest szef Ciemnych Aleksander Szeremietiew zwany Like. Mamy tu też oczywiście do czynienia z jego ekipą.
Akcja toczy się swoim tempem. Ani nie za wolno, ani nie za szybko, ale jest kilka zwrotów, co jest jak najbardziej na plus. Jeśli chodzi o język jakim jest napisana to powiedziałbym, że prostym wręcz podwórkowym (czyt. blokerskim).
Ogólnie książka nie jest zła. Czytało mi się ja dość dobrze. Niestety osoby, które czytały poprzednie części uważają ją za dość nieudolną kontynuację. No cóż, muszę przeczytać wcześniejsze tomy, porównać i ocenić sama.
Życzę miłego czytania :-)
poniedziałek, 1 lipca 2013
Każdy cień skrywa tajemnice czyli Pryzmat i jego tajemnice
Jakiś czas temu pisałam wam, że nie kupuje książek dopiero co wydanych(czyt. nowości), ale, ale czasami je dostaję w prezencie. Tak było w przypadku "Oślepiającego Noża" Brenta Weeksa. Książka jest pokaźnych rozmiarów. Samego tekstu czytanego jest aż 865 stron :-)
Opis:
Gavin Guile umiera. Myślał, że zostało mu jeszcze pięć lat - teraz ma mniej niż rok. Z pięćdziesięcioma tysiącami uchodźców, synem z nieprawego łoża i byłą narzeczoną, która być może poznała jego najmroczniejszy sekret, kłopoty otaczają go ze wszystkich stron. Cała magia na świecie wyrywa się spod kontroli i grozi zniszczeniem Siedmiu Satrapii. Najgorsze, że odradzają się staży bogowie, a ich armia koloraków jet niepokonana. Jedynym wybawieniem może być brat, któremu Gavin skradł szesnaście lat temu wolność i życie.
Każde światło rzuca cień.
Każdy cień skrywa tajemnicę.
Każda tajemnica błyszczy w świetle.
Drugi tom "Powiernika Światła" wciąga w swój pełen magii świat i nie pozwala się oderwać do końca swych stron. Czyta się niezwykle szybko i nawet się nie zauważa upływu czasu. Postacie są czyste i przejrzyste. Możemy oddzielić tych dobrych od tych złych. Każdy jednak skrywa jakąś tajemnicę i uparcie dąży do wyznaczonych celów. Gavin stara się postępować słusznie, co oznacza, że czasem będzie musiał pobrudzić sobie ręce, co nie zawsze wiąże się z dobrymi relacjami z bliskimi. Kip chce spełnić oczekiwania ojca i wstąpić do Czarnej Gwardii oraz stoczy bój z Czerwienią o wysokie stawki. Liv daje się omotać Księciu Barw przez co zatraca się coraz bardziej.
Historia jest spójna, wątki postępują logicznie po sobie. Akcja czasem zwalnia by po chwili w zaskakujący sposób skoczyć do przodu. Nie brakuje też mocnych, brutalnych momentów.
Na pewno warto. Polecam. Nie sposób się przy niej nudzić :-)
wtorek, 25 czerwca 2013
Oto on - Niszczyciel Światów - "Zbieracz Burz"
"Zbieracz Burz" tom II Majii Lidii Kossakowskiej to ostatnia część z serii "Zastępy Anielskie". Przyszło nam pożegnać się z Daimonem Freyem, jego przyjaciółmi Gabrielem i Michałem oraz niezastąpionym Lampkiem - Lucyferem. Przykre to rozstanie ponieważ książki Kossakowskiej są przygodą niezwykłą i można przy nich dobrze wypocząć.
Opis:
Oto Królestwo Niebieskie...w którym nie ma Boga.
Oto miejsce, gdzie archanioł sprzymierza się z diabłem.
Oto Daimon Frey. Wiara. Nadzieja. Miłość...
To jego grzechy kardynalne.
Nad głową znów zawisły mu ciężkie chmury,
a w Siódmym Niebie zaległa głucha cisza...
cisza przed burzą.
Zaprawdę powiadam Ci: gdy sięgniesz po tę książkę, poznasz siedem kolejnych grzechów głównych...
Asmodeusz jest zakochany. Czy to jest w ogóle możliwe? I to w człowieku? Taka miłość jest niestety nie możliwa do spełnienia, o czym się przekonujemy w "Zbieraczu Burz". Abbadon musi się zmierzyć z Apolyonem. Cóż to będzie za pojedynek. Wspaniały i niszczycielski, który się rozegra oczywiście na ziemi wśród synów człowieczych. Kto wygra? A może będzie inne rozwiązanie konfliktu. Czy przyjaciele w końcu uznają Daimona za poczytalnego? O tym wszystkim dowiecie się czytając II tom "Zbieracz Burz".
Książka napisana z jajem.Tryska humorem i pełno w niej dwuznaczności. Zawiera wloty jak i upadki dzieci Boga. Akcja dynamiczna, wątki logicznie postępujące za sobą. Inteligentne dialogi pełne ciętych ripost.
Styl pisarski Kossakowskiej jest lekki i przyjemny. Wciąga nas w swój świat dzięki czemu czas nie ma znaczenia i za nim się obejrzymy przewracamy ostatnia stronę.
Z racji zawodu muszę pochwalić ilustrację wykonane przez Daniela Grzeszkiewicza. Jest to bardzo utalentowany człowiek, który cały czas się rozwija. Piękne czarno - białe ilustracje o dużym nasyceniu szarości wspaniale oddają klimat opowiadanej historii.
Ogólnie rzecz biorąc książka dopracowana przez co godna polecenia. Niestety najpierw trzeba zapoznać się z tomem I, a więc moi drodzy, do dzieła :-)
poniedziałek, 24 czerwca 2013
Osowcy ponownie ruszają do ataku
Ponownie spotykamy się z Adrianem Tchaikovskym przy okazji czwartej części "Cieni pojętnych" noszącej tytuł "Hołd dla Mroku". Nie muszę wspominać, że jest to jeden z moich ulubionych autorów. Jego owadzi świat mnie zafascynował.
Opis:
Żądny krwi czarownik Uctebri zdobył wreszcie Szkatułę Cienia i może rozpocząć mroczny rytuał, który ma przynieść nieśmiertelność władcy osowców. Jednak Uctebri ma własne plany tak wobec imperatora jak i Imperium. Wielkie armie osopodobnych kontynuują zwycięski pochód. Przywódca siatki szpiegów Stenwold Maker musi zdecydować, na których ze swoich sojuszników może naprawdę liczyć. Tym razem bowiem wojska Imperium nie zatrzymają się, dopóki nie zdobędą Kolegium, rodzinnego miasta Stenwolda. Mistrz broni Tisamon staje przed straszliwym wyborem. Musi opuścić przyjaciół oraz córkę i doznać wielu upokorzeń, żeby w zamian stanąć przed imperatorem z ostrzem w dłoni. Jednak czy kieruje nim naprawdę wyłącznie honor czy może inna, złowieszcza siła?
Jest to najlepsza książka w serii jaka się do tej pory ukazała. Stenwold Maker wciąż stara się pozyskać sojuszników do obrony Nizin. Jego siatka szpiegów staje przed trudnymi wyborami. W to wszystko wplątane są problemy Kymene, która walczy o wyzwolenie Myny spod władzy osowców, oraz mieszańca Drefosa, który ma stłumić bunt w Szarze. Achaeos dogorywa w Tharnie, a Salma hasa po Nizinach budząc strach wśród wojsk Imperium. Jedni bohaterowie giną by powstali inni. Nie ma czau na płacz. Trzeba szybko podejmować decyzję, by nie zostać zniewolonym.
Książka zdecydowanie rewelacyjna. Szybka akcja oraz wielowątkowość to zdecydowanie plusy, chociaż dla niektórych może stanowić to problem bądź być zniechęcające. Osobiście przeczytałam ją szybko i nie zwiodłam się. Częste zwroty akcji, nieprzewidywalność to zdecydowanie atuty "Hołdu dla Mroku". Polecam i życzę miłej lektury.
Subskrybuj:
Posty (Atom)